Mama met MS: nieuwe behandeling

Plotseling heb ik massa’s tijd om een nieuwe blogpost te schrijven, aangezien ik in het ziekenhuis lig. Na 2 “gefaalde” medicaties hebben ze besloten om de grove middelen boven te halen: Lemtrada, een chemo-achtige behandeling. Het middel vernietigd al je witte bloedcellen die je lichaam aanvallen, in de hoop dat er nieuwe ontstaan die mijn zenuwen met rust gaan laten.

Dus hier ben ik, 90% van de dag babyloos. Wow. Eindeloos veel tijd om tijdschriften te lezen, sudoku’s in te vullen, een beetje te werken, … En elke dag in trainingsbroek, because I can.
Het is dus zo slecht nog niet, ware het niet dat mama thuis heel hard nodig is. De behandeling duurt slechts 5 dagen dus het valt goed mee. Ik ben trots op mijn man en gezegend met top (groot)ouders die klaar staan om bij te springen waar nodig.

Maar ik ga er niet om liegen, het is best eng. Toen ik eerst hoorde dat het “een chemo-achtige behandeling” was, sloeg de bom in. It isn’t a walk in the park. Ik kan beter worden, ik kan slechter worden, ik kan gemakkelijk ziek worden, ik kan minder moe worden, ik kan nog meer schade aan de beschermlaag rond mijn zenuwen, …

Tijd zal raad brengen, en dat blijft het moeilijkste aan MS: je toekomst is en blijft onzeker. Ik ben nu supergoed in mijn vel (buiten de vermoeidheid), maar hoe lang zal dat blijven duren? Hoe lang ga ik nog in in staat zijn om voor mijn gezin te zorgen? Niemand weet het …

Ik leg mijn puzzelstukjes terug in elkaar en kijk terug vooruit. Dankzij mijn zoon ben ik een leeuwing geworden die met elke verdomde cel in mijn lichaam zal vechten om gezond te blijven, voor hem.

 

Gerelateerde posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *