Buikmomentje

Zwangerschap buikmomentje

Net zoals quasi elke vrouw heb ik mijn probleemzones, met als overtuigende winnaar mijn buikje. Onbewust ben ik al heel mijn leven bezig met mijn buik in te trekken om het probleem niet zo groot te laten blijken. Dit heeft als resultaat dat ik een massieve sixpack verberg onder het blubberbuikje, weinig van te merken dus.

Toen ik in oktober ontdekte dat ik zwanger was, ging er toch een klein alarmbelletje af in mijn hoofd. Bij zwanger zijn hoort namelijk een mooie grote buik, die je constant koestert, wiegt en vasthoudt. Constant de aandacht op die buik dus. Daarbij komt ook nog eens dat iedereen plots geen besef meer heeft van jouw personal bubble. Je buik is vanaf nu hun nieuwe troetelhond of aanspreekpunt.

1ebb82b881b5af0f670c44014638f5c9

Die buik wordt gedurende de 9 maanden alleen maar groter, dus eigenlijk zit er niets anders op dan er vrede mee te nemen. Keer de negativiteit om en bekijk dit niet langer als een probleemzone, maar als de veilige behuizing voor het kleine persoontje dat daar binnenin groeit. Met extra kussens aan de zijkant.
De aandacht die je buik krijgt is ook alleen maar positief bedoeld: mensen kijken er naar uit om het nieuwe mensje te verwelkomen, en jij deelt in die vreugde.

Je partner deelt ook in die vreugde, maar ziet in het begin enkel het groeiend buikje. Terwijl jij binnenin de Shoryuken (Street Fighter anyone?) en ninja kicks incasseert, merkt de buitenwereld er niets van. Tot dat heugelijke moment: mijn man zijn hand lag op mijn buik en hij voelde voor de eerste keer zijn zoon. We deelden ons eerste moment, ons eerste buikmomentje. Staat mooi genoteerd in mijn agenda op 20 februari 2016 na 22 weken zwangerschap.

Sindsdien is het buikmomentje heilig voor mij. Een moment net voor het slapen gaan. Een moment waar mijn man en ik onze eerste herinneringen van onze zoon delen.

Na 27 weken zwangerschap is de tijd rijp om de complexen achter mij te laten. Ik zal een enorme buik krijgen, misschien vergezeld door enkele striemen. De kilo’s komen er gemakkelijk aan en zullen na de bevalling misschien nog even blijven plakken als kauwgom aan mijn schoenzool. Mijn gezicht zal er nog af en toe uitzien zoals de Grand Canyon vanwege de hormonen.

Ik weet dat er uiteindelijk 1 ding zal veranderen dat dit alles goed maakt: ik word mama.

Gerelateerde posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *